qesrên zêrî  

sadq 'bidalxalq şuşî

 

vedgîrِn u dibîjin: carekê pîxember (s) îê ruînştî bû l def hevalîn xo kire kenî . 
'umerê kurِê xetabî psiyara egerê pîkenîna pîxemberî (s) kir, pîxemberî (s) got: dû kes j iummeta min l roja qiyametê l berdestê yezadinê mezn l ser pît xo ruînştine xwar ...
îkî j wan got: ya rebî heqê min j hevalê min bstîne çunkî uî zurdarî ya l min kirî d diniyayîda . 
xudê te'ala gotî: madê ç l hevalê xo key uî xîreka b tinê jî nemaye ?
uî kesî gotî: ya rebî bila gunehîn min helgirît . 
xudê te'ala gotî: ka serê xo bilnd bike u sehke esmana, uî kesî sehkire esmana u dît ku hndek qesrîn mezn în j zîrِî hatîne drustkirn u b loloiu mercana ît hatîne xemlandin îna got : 
ya rebî eve bo kîj pîxemberî ne?? bo kîj şehîdî ne?? bo kîj rastguwîne ? 
xudê te'ala gotê: bo uî kesî ne îê heqê wan hebît ? 
uî kesî got: ya rebî makê heqê wan heye ? 
xudê te'ala gotê: te heqê wan îê hey , 
uî kesî got: ya rebî ma heqê wan ç tşte kengî min heye?!! xudê te'ala gotê: heqê wan lîburîna teye bu hevalê te ? 
uî kesî gotî: ya rebî min gerdena uî azakir u ez lê xoş bûm, xudê te'ala gotê: dê destê hevalê xo bigire u herِne d nav wan qesrîn beheştîda ewîn j zîrِî hatîne drustkirn u jdrِ u mercana hatîne xemlandin .

 

 

pend u 'îbiret

naverِoka vê serhatîê ldorlîburînê ye ulîburînê mfa u berhemekê mezn heye d diniyaîê u qiyametîda . 
b rewştê lîburînê xudê te'ala gunehît mirovî dxefr înît her wekî xudê te'ala dibîjît : ( فاعفوا واصفحوا الا تحبون ان يغفر الله لكم ) l xelkî biburn u dlît xo bo îk veken mahuîn hez naken xudê te'ala gunehît we b xefrînît ? 
b rewştê lîburînê dê xudê te'ala hej mirovî ket ( والكاظمين الغيظ والعافين عن الناس والله يحب المحسنين ) ew kesîn kerb u kîna xo dad'îrn u hzra tul vekirnê neken u j xelkî diborn xudê te'ala dê hej wan kesan ket . 
mirov b rewştê lîburînê 'ezîz u şanaz dibît, pîxember (s) dibîjît : ( . . . وما زاد الله عبداً بعفوٍ الا عزاً . . .) muslmî ya vegîrِayî, her kesekê rewştê lîburînê l def hebît u jxelkî biburît xudê te'ala b vê çendê dê uî kesî 'ezîz u şanaz ket . 
b rewştê lîburînê viyan u dlovanî dinavbera xelkîda belav dibît u karwanê jiyanê b şad u bextewerî b rîve dçît u agirê xezebê dhîte vemrandin u şeytan bê hîz u lawaz u rezîl u şermzar dibît . 
b rewştê lîburînê mirov dibîte kesekê xoştvî l def xelkî u xelk hemî hej mirovî dken, xudê te'ala d quranîda dibîjît : ( إدفع بالتي هي أحسن فاذا الذي بينك وبينه عداوة كأنه ولي حميم ), her dijatî u dujmnkariyeka dgel mirovî dhîte kirn eger mirovî b rewştê lîburînê serederî b qencî dgel kir ew kes yan ew layen dê j hzra xo peşîman bît u dê dibîte kesekê xuştvî dgel mirovî . 
lîburîn rîbazeka rast uraste mirovî dibete beheştê u b razîbûn u hejîkirna xudê te'ala şad dket .